Uitstapje naar Esch 16 sept 2017

Boelen in Esch

 

De muziekvereniging Sint Willibrordus toverde op zaterdag 16 september voor de tiende keer het dorpje Esch om tot één groot boule festijn; “Het Essche Boeltje”.

Iedere oprit en elk veldje en wandelpad werd benut om er een baantje van te maken. Maten doen er op zo’n dag niet toe, op een zeven meter lange (of korte) baan speel je gewoon.
Natuurlijk waren er ook weer de enthousiaste teams van Le Pionnier die uit Brummen afreisden naar het zuiden: Bea en Reiny, Rieky en Lini, Karin en Fred, Betty en ik.

Ab en Trudy overzomeren in Zeeland en vonden Esch een prima onderbreking van hun luieren aldaar, dus kwamen zij uit ‘t westen.

Voor half tien moest iedereen zich gemeld hebben en rond tien uur werd er gestart met spelen. Ons eerste veldje was een gravel wandelpaadje van krap een meter breed en circa 7 meter lang. Links en rechts struiken en een haag.

Resultaat: regelmatig op de knieën om de boules tussen de bladeren te halen.

Het deelnemersveld was zeer gevarieerd:

aangeschoten spelers (enkele studenten),

Belgische spelers (‘âlleee….’),

Duitse spelers (‘bitte eins grosses bier …’)

broodspelers (gelukkig maar een handje vol),

Spelers uit Esch zelf, die slechts 1 x per jaar een balletje opgooien.

Maar bovenal gezellige spelers (gelukkig de meesten, waaronder zéker onze koppels van Le Pionnier vallen!).

De stemming en de organisatie waren opperbest. Alles verliep vlekkeloos. Wel moest je soms om je speelveldje te bereiken naar het einde van het dorp lopen.

Hiervoor waren een paar tractoren met een huifkar er achter ingezet. De eerste keer waren wij ‘te jong’ om met zo’n kar mee te rijden ………..

De tweede keer, toen we naar een andere uithoek van het dorp moesten om te spelen, lieten we onze trots voor wat het was en gingen gezellig mee met de huifkar. Alweer prima geregeld.

Na elke wedstrijd kwamen we bij elkaar op het Dorpsplein om elkaar te vertellen wat we nu weer hadden meegemaakt. De meest vreemde en leuke figuren liep je tegen het lijf en op de gekste en onmogelijkste ‘banen’ werd er gespeeld.

Al met al was het een oergezellige dag met tevens prima weer. Een enkel klein spatje kon onze moraal niet breken!

In totaal speelden er ruim 360 teams mee, dus 720 man/vrouw die allemaal een hapje willen eten, drinken en dit ook weer moeten lozen. Aan alles was gedacht en ook dit is weer een compliment naar de organisatie.

Over het algemeen hebben we gemiddeld gespeeld, echter één koppel stak er met de spreekwoordelijke ‘kop en schouders’ bovenuit; Bea en Reiny presteerden het om alle partijen te winnen. Maar er werd niet bij verteld wat voor een tegenspelers ze hadden ontmoet……

Bea en Reiny, zonder dollen, we zijn hartstikke trots op jullie! GEFELICITEERD!

Rond vijf uur was het feest voor ons allen afgelopen. Iedereen ging weer naar huis (naar ’t noorden), Ab en Trudy gingen verder met overzomeren en karden terug naar het westen.

Betty en ik hebben in Vught met onze zoon lekker gegeten en zijn de volgende dag, na een B&B overnachting, naar Loenen terug gereden.

Iedereen vond het een geweldig leuke dag. Met deze ervaring rijker, verwacht ik dat Le Pionnier volgend jaar met misschien wel 15 teams (?!) Esch onveilig gaan maken!

 

Rob